หะ หะ หะ หะ ห่อนแรง

งืม มาอยู่ที่นี่ นีได้ลุ้นกันบ่อยๆ แฮะ ยิ่งย้ายบ้านออกมาอยู่เอง ยิ่งลุ้นนั่น ลุ้นนี่เยอะแยะ ไม่ใช่ลุ้นรางวัลนะฮ๊า แต่แบบว่าลุ้นว่า ไอ้นั่นจะใช้ได้มั้ย ไอ้นี่จะดีหรือป่าวตั้งแต่วันแรกทีจะย้ายเข้ามาเลย ไฟไม่มา ม่านหน้าต่างหลุด กุญแจได้ชุดเดียว ประตูเครื่องซักผ้าเจ๊ง กระเบื้องคร่อกแคร่ก แฮ่ม แต่ก้อผ่านไปได้ด้วยดีหลายอย่างอ่ะแหละ ตอนนี้ก้อต้องลุ้นกันตัวโป่ง ว่าอินเตอเนท ไม่สิ เนทเนี่ยต่อได้แล้ว แต่ว่าจะต่อแบบกระจายสัญญาณเนี่ย มันจะใช้ได้มั้ยน๊อออ ซ๊า....ธุ คือยังไง ก้อขอให้เอาไปเปลี่ยนหรือคืนได้เถิดนะค๊าๆๆๆๆๆๆๆๆ

ศุกร์เสาร์และอาทิตย์ที่ผ่านมา หฤหรรษ์กันเหลือเกิน เพราะว่าวันศุกร์ นี่แบบว่า โรงเรียนเค้าหยุดให้เนื่องจากเรียนครบห้าอาทิตย์แย้ว ปิดเทอม หนึ่งวันว้อยย เลยไปเที่ยวดูเทศกาลเมลเบิร์นอินเตอแนชั่นแนลอาทเฟสติวัล อั้น อั้น อั้น ไปดูพวกงานโฟโต้มา ก้อจ๊าบดีนะ อากาศช่วงนี้เริ่มกลับมาหนาวดึ๋งอีกจนได้ เย็นยะเยือกจิงๆ ไม่เหมาะกะสาวเขตร้อนเช่นเราเร้ยยย ดูงานเสร็จ กิน ดูงาน กิน

พอดีวันศุกร์ที่ 13 นี่เป็นวันเกิดพี่ต่ายพอดี เลยไปกินฉลองกันที่บ้านน้าจัญญากัน กะไปหาลุงด้วย แต่เสียดายลุงกลับบ้านดึกมาก อดเจอเลย ไปกินข้าวที่บ้านน้ากันแบบยังกะวันรุ่งขึ้นจะไม่ได้กินแน่ะ ตะกละกันจริงๆๆ
น้าถาม : พอไหวมั้ย (แบบว่าอร่อยมั้ย ชอบมั้ยๆ)
พวกเรา : ไหววว ค่าๆๆๆๆๆ
กินกันจนพุงเกือบแตก จิงๆ พี่ต่ายชวนนอนที่บ้าน แต่แบบว่า ไม่ได้เอาคอนแทคเลนส์มาซะด้วยสิ เลยกลับบ้านเราดีกว่า ขากลับนั่งรถไฟกันมากลับฝน ขณะรออยู่ที่สถานี มีการแอ๊คท่ากันถ่ายรูปตามประสาคนบ้ากล้องกันปายยย
ตั้งแต่ย้ายมาอยุ่บ้านใหม่นี่ รู้สึกว่าตัวเองนี่โคตรชอบทำอาหารเลยว่ะ สนุกสุดยอดเจงๆๆๆๆ ฮ่าๆๆ อยากกินไปซะหมดเลย คอยนั่งนึกเมนูอยู่ทุกวัน ว่าวันนี้จะทำไรกินกันดีน๊า ฮ่าๆๆๆ
วันเสาร์ อืม ไปเที่ยวไหนกันหว่า อ่อ ไปหาอาจารย์โจที่บ้าน ที่อุบาทว์ก้อคือ กะว่าจะได้ไปกินข้าวที่บ้านอาจารย์มากๆ แต่ดันไม่ได้กิน ฮ่าๆๆ หิวแทบแย่ แต่ก้อดี คุยกะจาน ได้ฟามรู้มากมาย เย้ย ตอนเช้าก่อนไปหา เกือบโดนรถรางทับ เพราะแบบว่ามัวแต่ถ่ายวีดีโอกันไม่ดูเร้ย แต่ฮามากๆ เพราะว่ามีคนมาสะกิดบอกด้วย ว่ารถรางมา แล้วแบบว่า วิงหนีกันอุดตลุดมาก อุบาทที่สุดในชีวิต ฮ่าๆๆๆ
ง่วงแล้วงิ
ไว้เดวเขียนเล่าต่อวันอื่นเด้ออออ