7.11.06

ฉันทลี คนดีศรีโรงงาน

แฮ่ม มีฟามสุข ยะฮิ้วววว
วันนี้ได้เงินมา หนึ่งร้อยเหรียญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญ เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
อ่านะฮะ แต่ก้อไม่ได้มาฟรีๆหรอกนะฮ๊า ก้อต้องแลกด้วยแรงกายมานะฮ๊า แบบว่าเมื่อวาน เจต พี่ติวเราตั้งแต่สมัยก่อนเข้ามหาลัย ซึ่งตอนนี้เค้าย้ายมาเรียนที่นี่ได้สองปีแล้ว โทรมาชวนเราไปทำงานวันนึง เพราะว่าวันนี้(วันอังคาร) หยุดพอดี เราก้อตอบตกลงทันที เพราะอยากได้เงิน ฮ่าๆๆๆ งานแบบว่าก้อคือ แปะสติกเก้อขวดน้ำหอมอ่ะ ได้วันละร้อยเหรียญญญญญญ อ๊า...... วิฮิ๊ววว เยอะมากๆๆเยย ถึงแม้จะเริ่มงานตั้งแต่ เก้าโมงเช้า ถึงห้าโมงเย็น วันนี้ก้อไปเลย โรงงานสวรรค์นี้ตั้งอยู่แถว ถนน Napier St. ย่าน Brunswick แหล่งคนศิลป์นั่นเอง

วันนี้ ตื่นสายอีกตะหาก ตั้งใจจะตื่นมาทำข้าวกินก่อน ก้อไม่ทันนะฮ๊า เค้านัดเก้าโมง อิฉันตื่นมาแปดโมงห้านาที รีบล่กๆ แต่งตัว รับประทานซีเรียลแบบเร่งรัดมาก พร้อมหยิบทิมแทมสุดที่รักไปกินสองชิ้นระหว่างทาง วันนี้โชคดีมาก ขอยื้มเครื่องฟังเพลงเอมพีสามของฝนมาฟัง ชีวิตเลยสดใสขึ้นเยอะมากๆ เดินไปทำงานไป ร้องเพลงไป ฮ่าๆๆๆ พอไปถึงโรงงานสวรรค์ ก้อเริ่มเลยนะฮ๊า แบกกล่องทั้งหลาย ขึ้นไปนั่งทำกันชั้นสอง สาวๆและหนุ่มๆ โรงงานสวรรค์ วันนี้มีด้วยกันทั้งหมด เจ็ดคน คนจีนสอง นอกนั้นไทย เราเริ่มกันด้วย การแปะสติกเก้อที่ขวดน้ไหอมแบบจิ๋วๆ น่ะนะฮ๊า ประมาณสิบขวดห้าบาทแถวพาหุรัดน่ะฮ่ะ แต่ว่าสติกเก้อที่มาแปะเนี่ย ได้รับการออกแบบทั้งสี และฟ้อนมาเรียบร้อยแล้วฮ่ะ เราแปะๆๆๆไปได้ ห้าร้อยขวด ภายในเวลาสามชั่วโมง ก้อโดนเปลี่ยนหน้าที่ให้ไป แกะฝาขวดออกจากกระดาษที่ห่ออยู่ อันหลังนี่ เราแกะไปได้ สองพันกว่าๆ ฝา อ๊าๆๆๆๆๆ ทำไปเรื่อยๆ มันก้อเพลินๆดีนะ แบบว่าพอดีเป็นคนชอบทำไรซ้ำๆซากๆอ่ะ เลยยิ่งเหมาะกะเรามากๆ ทำไปได้ครึ่งทางแล้วหิว เลยได้พักไปหาไรกิน แต่หายากหน่อย เพราะว่าวันนี้มันเป้นวันหยุด ร้านปิดเกือบหมดเลย ก้อโชคดีได้กิน แฮมเบอเก้อชิ้นใหญ่มากเลย อิ่มอร่อย มีพลังกลับไปทำงานต่อ กลับมาเราก้อตั้งอกตั้งใจทำงานมากๆๆๆ แต่ขำดีว่า ตอนแรกที่ทำครึ่งเช้า รู้สึกว่า โอ๊วว เวลามันผ่านไปไวแสนไว แต่พอแบบว่าเหลือเวลาอีกชั่วโมงครึ่งได้กลับบ้านนี่แบบว่าเวลาช่างเดินกระดึ๊บเหลือเกิ๊นนนน แต่ก้อทำจนเสร็จจนได้ ได้เงินทันทีเลยด้วย ดีใจมากเล้ยยย อยากมาทำอีกหลายๆวันเลยอ๊า ทำไงดี๊ แต่ติดเรียนอ่ะ เสร็จแล้วจึงเดินกลับบ้าน เพราะว่าไม่อยากเสียเงินค่ารถราง เลยเดินกลับแม่งเลย ไกลหน่อย แต่ว่าสุขใจ เพราะมีเงินนะฮ๊า ยิปปี้ๆๆๆ กะว่าจะเก็บเงินไว้ให้ได้นานที่สุดอ่ะ เพราะเป็นเงินก้อนแรกที่หาได้ที่เมืองนอกเลยนะเนี่ยม

เลยฉลองให้ตัวเอง ด้วยการแวะซื้อกระดูกหมูที่ไชน่าทาวน์มาต้มกินเป็นแกงจืดแสนอร่อย เพราะก่อนหน้านี้ ค่อนข้างแค้น ต้มแกงจืดกะหมูสับทีไร แมร่ง ไม่ได้มีความหวานน้ำต้มกระดูกเอาซะเร้ยยยย

จบ
ปล. ทำไมมันลืมไปหมดเลยวะ ไอ้ที่จะเล่าเนี่ย อืม คราวหน้าต้องดูมู้ดมากว่านี้ซะแล้นส

4 Comments:

Anonymous Anonymous said...

ดีใจด้วยกับเงินร้อยเหรียญแรกในต่างแดน
ไม่รู้เลยว่าเงินจะทำให้ฉันทลีมีความสุขเช่นนี้
หวังว่ามันคงจะอยู่ในกระเป๋าได้นานทื่สุด
เพื่อความสุขจะได้อยู่กับเธอนานๆๆๆๆๆ

แม่ไก่กุ๊กๆๆ

7:52 PM  
Anonymous Anonymous said...

ยินดีด้วยครับ...
เงินที่ผมหาได้ด้วยตัวเอวครั้งแรกในชีวิต...เป็นเงินที่ได้จากการสอนหนังสือ
จำได้ว่าดีใจมากๆ...เพราะไม่คิดว่ามันจะง่ายถึงขนาดนี้
ด้วยความที่ชอบคณิตศาสตร์เป็นชีวิตจิตใจ...จึงรู้สึกดีที่ได้อยู่กับมันและสามารถทำราบได้ให้เราได้ด้วย
ปล.เป็ยบ่อยเหมือนกัน เวลาที่จะเล่าเรื่องหนึ่ง แต่เวลาเอาเข้าจริงกลับเป็นอีกเรื่องหนึ่ง

12:43 PM  
Anonymous Anonymous said...

ส่งให้แม่เซ่ๆๆๆๆๆๆๆ 555555
ไม่งั้นก้อส่งให้กูแทน (แล้วเกี่ยว)
อายมั้ย กูมาคอมเม้น หึหึหึ

ไปเอาซุปก้อนจากบ้านน้องกูมาใช้ดิ่ คาดว่าคงยังไม่กิน
แต่คงสู้กระดูกจริงไม่ได้นะ แต่ก้อน่ะ เค้าทำมาเพื่อการนี้

คิดถึงมึงนะเว่ยยยยยย เวลาจะเม้าท์ทีช่างยากลำบากเสียเหลือเกินนนนน ฮือๆๆๆๆๆๆๆ

แป้งเองจ้ะ :>>>>

11:38 PM  
Anonymous Anonymous said...

แป้งทำดีมากลูก
อย่างนี้รักตายเลยยยยๆๆๆๆ
เข้ามาพูดบ่อยๆๆๆหน่อยนะ
ปานประหนึ่งว่าเตือนสติเพื่อนน่ะ
อนุญาตจ้ะ

แม่เพื่อนของแป้ง

10:09 PM  

Post a Comment

<< Home