เรื่องนี้มันสั้นเกิน เลยต้องมีภาคหนึ่งอ่ะ
เรื่องนี้มันยาวแฮะ ต้องค่อยๆ ตั้งใจเล่าซะแล้นสสสต้องเริ่มเกริ่นก่อนว่า ตั้งแต่เรามาอยู่ที่เมลเบิร์นนี่ ก้อหนีหางห่างหายไปจากการดูคอนเสิร์ตหรือไม่ก้อดนตรีเล่นสดเป็นเวลานานมากแล้ว พอทีนี้ เริ่มมีงานมีการทำบ้าง พูดง่ายๆ ว่าเริ่มมีเงินขึ้นมาอีกนิด จึงปีกกล้าขาแข็ง เริ่มเสาะหาคอนเสิร์ตดูซะแล้นส ก้อมาประสบพบเจอกับคอนเสิร์ตของอีตา คอนีเลียสสุดจ๊าบนี่จนได้ จริงๆ ก้อเคยดูไปหนแล้วอ่ะนะ ที่กรุงเทพอ่ะแต่คิดว่ายังไงที่นี่ มันต้องแตกต่างอย่างแน่ๆนอนๆ ตอนแรกก้อยังตัดสินใจอยู่แหละว่าจะไปดูดีมั้ยว๊าา ตู เพราะว่าไม่มีเพื่อนไปอย่างแน่นอน แบบว่า ไม่มีใครชอบเพลงแบบกรูเร้ยยย จ๋อยไปประมาณสามสี่วัน ตัดใจว่าจะไม่ดูแล้ว ก้อแบบว่า ไปบ่นๆ ถามๆ กะ อรุ เพื่อนหญิงที่แสนดีทางเอมเอสเอน ว่าควรจะไปดูดีมั้ยน๊า แบบลังเลอ่ะ เพราะไม่อยากไปเหงาดูคนเดียว มันเปลี่ยวเกิน ฮ่าๆๆอรุ ก้อชี้ทางสว่างว่า ไม่ดูตอนนี้ แล้วจะไปดูตอนไหนวะ ถ้ารอให้มีคนมาดูด้วยเนี่ย คิดได้ดังนั้น เราเลยรีบบึ่งออกไปซื้อบัตรทันที ด้วยความตื่นเต้น สิบนาทีเรียบร้อยฮ่า เพราะว่า ร้านขายบัตรมันใกล้มากๆ เลยนะฮ๊า ฮ่าๆๆๆ มีบัตรอยู่กะตัวแล้ว ราคาประมาณ 47 ดอลล่าร์นะฮ๊า อืม กลับมาก้อใจเย็น คิดว่าช่างมันเถอะวะ ไปดูคนเดียวก้อได้วุ้ยยยยยย
โอกาสมันดีอยู่อย่างตรงที่ว่า คืนวันศุกร์ที่แล้วก่อนที่ไอ้ปั้นน้องไอ้แป้งจะกลับไทยไป ได้มีโอกาสฉลองกันที่ไหมไทย เจ้าเก่า เราก้อดันไปได้รุ้จักเพื่อนญี่ปุ่นของโต้งอีกที (จริงๆ ตูเข้าไปเสือกเองตะหากล่ะ) เข้าไปก้อไปโฆษณากะมันใหญ่ว่า เฮ้ๆ ศิลปินบ้านยู มาเล่นที่นี่นะ คอนีเลียสอ่ะ รุ้จักป่าวๆๆๆ ไปดูมั้ยๆๆ มันก้อแบบว่า สนใจใหญ่เลย ฮ่าๆๆ เสร็จตู พอเลิกจากไหมไทย พวกแก๊งเราแอนด์แก๊งฝนก้อยกพวกมาต่อกันที่บ้านเราต่อ เยี่ยมจริงๆ เลย กว้างมากเลยนะ ห้องน่ะ ฮ่าๆๆๆ สุดท้าย มากันทั้งหมด สิบสี่คน รวมทั้งไอ้ยุ่นนั่นด้วย มาอาศัยซุกหัวนอน รอเวลารถแทรมมา ฮ่าๆๆ พวกเราก้อเฮฮากันไปตามประสา คนเมา ส่วนตูน่ะ ไม่เมาหรอกว้อยย เพราะว่าต้องทำกับข้าวเลี้ยงพวกน้องๆ ไงฮะ แถมเป็นคนที่หลับไม่ได้ไง เพราะว่าคนอื่นชิงหลับและชิงที่นอนไปหมดแล้ว เวรรร เลยต้องเป็นคนนั่งรอปลุกคนอื่นๆ อยู่กะเพื่อนปั้นอีกคน ซึ่ง ลืมชื่อไปแล้ว โฮๆๆๆ ขอโทษนะ ฮ่าๆๆๆนั่งแหกตาจนถึงเช้า ประมาณ เก้าโมงครึ่ง พวกมันทั้งหลาย ก้อเริ่มแหกตาตื่นกันขึ้นมาซะที เยี่ยมมากๆเลยยยย เราก้อยังทำหน้าที่เป็นเจ้าบ้านที่ดีเสมอ ด้วยการ ถามไถ่ทุกผู้ทุกหมู่ว่า หิวมั้ยฮ๊า อยากแดกไรอีกมั้ยฮ๊า แดกให้หมดบ้านเลยก้อได้นะฮ๊าาาา ไอ้ญี่ปุ่น มันก้อกินซีเรียลด้วยนะฮ๊า เยี่ยม บอกมันไปเรียบร้อยว่าอย่าลืมจ่ายเงินก่อนออกไปด้วย ค่าที่พักและอาหาร ฮ่าๆๆ ได้รู้จักชื่อกันเรียบร้อย มันชื่อ ฮิโรยูกิ อ่าฮะ ก่อนมันกลับก้อมีการทวงถามถึงเรื่องที่คุยตอนมันเมาไว้เมื่อคืน ฮ่าๆ ว่าเอ็งจะไปดูคอนเสิดกะเดี๊ยนมั้ยยยย มันบอกว่าไงรู้มั้ย
แหะ แหะ ผมจน ผมต้องดูก่อนแล้วกันนะ
เอ้วว ไอ้เวร หรอกให้ตรูดีใจเก้อ ชิชิชิชิชิชิชชิชิชิชิชิชิ
จบภาคหนึ่งก่อนแล้วกันเด้อ
โอกาสมันดีอยู่อย่างตรงที่ว่า คืนวันศุกร์ที่แล้วก่อนที่ไอ้ปั้นน้องไอ้แป้งจะกลับไทยไป ได้มีโอกาสฉลองกันที่ไหมไทย เจ้าเก่า เราก้อดันไปได้รุ้จักเพื่อนญี่ปุ่นของโต้งอีกที (จริงๆ ตูเข้าไปเสือกเองตะหากล่ะ) เข้าไปก้อไปโฆษณากะมันใหญ่ว่า เฮ้ๆ ศิลปินบ้านยู มาเล่นที่นี่นะ คอนีเลียสอ่ะ รุ้จักป่าวๆๆๆ ไปดูมั้ยๆๆ มันก้อแบบว่า สนใจใหญ่เลย ฮ่าๆๆ เสร็จตู พอเลิกจากไหมไทย พวกแก๊งเราแอนด์แก๊งฝนก้อยกพวกมาต่อกันที่บ้านเราต่อ เยี่ยมจริงๆ เลย กว้างมากเลยนะ ห้องน่ะ ฮ่าๆๆๆ สุดท้าย มากันทั้งหมด สิบสี่คน รวมทั้งไอ้ยุ่นนั่นด้วย มาอาศัยซุกหัวนอน รอเวลารถแทรมมา ฮ่าๆๆ พวกเราก้อเฮฮากันไปตามประสา คนเมา ส่วนตูน่ะ ไม่เมาหรอกว้อยย เพราะว่าต้องทำกับข้าวเลี้ยงพวกน้องๆ ไงฮะ แถมเป็นคนที่หลับไม่ได้ไง เพราะว่าคนอื่นชิงหลับและชิงที่นอนไปหมดแล้ว เวรรร เลยต้องเป็นคนนั่งรอปลุกคนอื่นๆ อยู่กะเพื่อนปั้นอีกคน ซึ่ง ลืมชื่อไปแล้ว โฮๆๆๆ ขอโทษนะ ฮ่าๆๆๆนั่งแหกตาจนถึงเช้า ประมาณ เก้าโมงครึ่ง พวกมันทั้งหลาย ก้อเริ่มแหกตาตื่นกันขึ้นมาซะที เยี่ยมมากๆเลยยยย เราก้อยังทำหน้าที่เป็นเจ้าบ้านที่ดีเสมอ ด้วยการ ถามไถ่ทุกผู้ทุกหมู่ว่า หิวมั้ยฮ๊า อยากแดกไรอีกมั้ยฮ๊า แดกให้หมดบ้านเลยก้อได้นะฮ๊าาาา ไอ้ญี่ปุ่น มันก้อกินซีเรียลด้วยนะฮ๊า เยี่ยม บอกมันไปเรียบร้อยว่าอย่าลืมจ่ายเงินก่อนออกไปด้วย ค่าที่พักและอาหาร ฮ่าๆๆ ได้รู้จักชื่อกันเรียบร้อย มันชื่อ ฮิโรยูกิ อ่าฮะ ก่อนมันกลับก้อมีการทวงถามถึงเรื่องที่คุยตอนมันเมาไว้เมื่อคืน ฮ่าๆ ว่าเอ็งจะไปดูคอนเสิดกะเดี๊ยนมั้ยยยย มันบอกว่าไงรู้มั้ย
แหะ แหะ ผมจน ผมต้องดูก่อนแล้วกันนะ
เอ้วว ไอ้เวร หรอกให้ตรูดีใจเก้อ ชิชิชิชิชิชิชชิชิชิชิชิชิ
จบภาคหนึ่งก่อนแล้วกันเด้อ

0 Comments:
Post a Comment
<< Home