Homesickness can damage your dream.

Damn Damn Damn!!!!!
Now my feeling is totally change. I don't want to go back to Melbourne now. It's so ridiculous.
Last 2 weeks I wish myself can go back there earlier than Jan 30 but now maybe later than that.

Such a life! yeah I think maybe because I stay here to long, about 1 month probably better. This is 2 months so I get used to with everything around myself. I come so close with all of my friends again. Having many parties. Happy with my family. I'm pretty sure this time will take me longer than 1 week to cheering up with my life in Melbourne. T_T

I don't want to go back thereeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee

Waiting for silence call

ขอเขียนภาษาไทยก่อนวันนี้ เพื่อเป็นการบันทึกเรื่องราวไว้ วันนี้เราไปเที่ยวตลาดโรงเกลือ ที่ อ.อรัญประเทศกะหนูดี อาท และพี่แป๋ง โดยขับรถหนูดีกันไป
หนุกดีมากๆ เลยอ่ะ ออกจากกรุงเทพ กันตั้งแต่แปดโมงเช้าได้ กว่าจะไปถึงก้อเกือบเที่ยงๆ พอดี ไปถึงก้อไปแวะเล่นการพนันเสียหน่อยยยยยยยยยยยยยย
ตามสูตรเด็กมีการศึกษาอ่ะนะฮ๊า ถามเค้าไปตลอดทางแบบไร้ยางอายว่า พี่ฮ๊า บ่อนนี่ไปทางไหนอ่ะค๊าๆๆๆ

แต่พอไปถึง บรรยากาศโดยรวม ไม่ได้ต่างจากที่เมลเบิร์น เท่าไหร่นัก อบอวลไปด้วย กลิ่นหิวความร่ำรวยและความไม่น่าไว้วางใจ ฮ่าๆๆๆ
เราเล่นไรไม่ค่อยเป็นนัก เลยเลือกเล่นตู้สลอตแบบที่เคยเล่นกะฮิโร่ที่นู่น โดนไปเลย ร้อยยี่สิบ เลยเลิกเล่นดีฝ่าตู ไม่มีดวงแฮะ
ก้อไปดูๆ หนูดี เล่นอีกสองสามโต๊ะ เสร็จแล้วจึงย้ายขบวนกลับมายังฝั่งไทย ขากลับหลังจากข้ามฝั่งมาแล้ว ก้อมีแก๊งเด็กเขมรเนี่ย วิ่งไล่ตาม พยายาม
เอาร่มกางแดดให้เราให้ได้ ทั้งๆ ที่พวกเราทุกคนต่างปฏิเสธไป แปดล้านรอบได้ว่า กูไม่อ่าววววว ไม่ต้องกางให้ฉานนนน ฉันยินดีดำมากๆ เลยนะฮ๊า
เราเลยบอกหนูดีว่า เอาเว้ย วิ่งหนีพร้อมๆ กันเลยดีกว่า ก้อโดนวิ่งตามอีก สุดท้ายก้อ เอิ่มมม โดนด่าว่า ใจร้าย แล้วก้อเอาร่มเฉาะที่ด้านท้ายทอยดิฉัน
หนึ่งทีนะฮ๊า ก้อเจ็บเหมือนกันน๊า ฮ่าๆๆ แต่ขำดี

เสร็จแล้วไปเช่าจักรยานเพื่อออกตามหา สินค้าที่เราต้องการ สุดท้ายเปนไงล่ะ ไม่ได้ไรมากมายเลย กระเป๋าสองใบ กะเสื้อโอเวอโค้ตหนัง ราคาสาม
ร้อยบาทเท่านั้น คุ้มเจรงๆๆๆๆ ดีดีดี แต่ตอนนี้ จนมากเลย เศร้า อยู่นานกว่านี้นี่ เกรงใจแม่สุดๆๆ ก้อเดินๆ เรื่อยๆ ซื้อของต่อ จนถึงประมาณ ห้าโมง
ครึ่งได้ จึงตัดสินใจกันว่า กลับบ้านกันดีมั้ย เดวมืด โดยแวะหาข้าวกินที่แถวนั้น แบบไม่แพง แล้วก้อขับรถกลับด้วยความเบิกบานใจ ห้ามใครหลับ
เพราะจะด่า ฮ่าๆๆๆ ก้อนั่งแหกๆ ปากร้องเพลงกันมาตลอดทาง รู้สึกว่าเป็นบรรยากาศที่ดีมากๆ เลยอ่ะ ชอบบบ มีความสุขนะ

แต่ทีนี้ ปัญหาที่เกิดขึ้นก้อคือ เราชักผูกพันอีกแล้ว กะบ้าน กะเพื่อนที่ไทย คือ อยู่ที่ไหน นานๆ พอมันคุ้นชิน มันก้อไม่อยากจาก ตอนนี้ เริ่มรู้สึกว่า ไม่
ค่อยอยากกลับไปเท่าไหร่เล้ยยย เศร้า ฮ๊า กลัวจะเป็นโรคคิดถึงบ้านหนักกว่า ขาที่ไปเมลเบิร์นครั้งแรกอ่ะ เง้ออออออออ ทำไงดี๊ๆๆๆ

ง่วงแล่ว ไว้วันหลัง บรรยายต่อ

My unbearable lightness of being.

My life almost complete!!!!!!!!
Well.... yes, it's not true ha ha ha.
and I really wonder I'll ever have a chance to say something like that in the future.
I'm such an average greedy person, I think I am.

Holidays in Thailand for me, it's like a special episode for my life ( for now). I mean, my life in Melbourne is totally different feeling and atmosphere. Everyday is so brand new. I met so many new people, places and experiences then it make me feel like I am a main character in some TV series. Umhhh.. this is such an egotistic story telling ha ha ha.

Anyway, where is my inspiration? yeah inspiration is the word that I found between the conversation with P Wit and Cheng (Thai friends from Melbourne) I need inspiration!!!!!

I hope I got something back to Melbourne ha ha ha.(I know I won't)

No matter how many times it is!!!!!!

Woo finally I watch the whole '50 first date' in once time. Before this, I've always have a chance to watch it only the second half of it, never watch the first one before. Great, I still like it.

Actually, when I told my friends about how much I really like this movie. They're all surprised!!! because they think it's kind of cheesy movie ha ha ha. Yep I agree but for me it's still not too cheesy enough to stop watching it ha ha ha.

For 2-3 days, I start to think about my feeling when I have to go back to Melbourne. I know that I'll feel homesick for sure but I also know that I'll forget about this feeling in 2-3 days. The truth is I didn't be a mean girl that can forget and don't care about my family but I just realised that it's useless if I keep thinking about it, I can't do anything and lose all concentration. So it may be better to keep it like put something in a box. Just don't think about it. I don't know about other people solutions but for me this work well.

Anyway, my mouth stink!!!!!!!!!
How come!!!! maybe haven't talk to friends for a while.

จะมีคนเข้ามาอ่านบ้างมั้ยน๊ออออออออ ฮ่าๆๆๆๆ

Dear enemy

Dear everyone ( if I have one!!!!)

I'm back.

First of all, from now on this will be bilingual blog , English first then Thai. So to whom may too lazy to read some stupid English please skip to the end.
Well!!! I think I haven't write any blog for almost one year, then I write it now.

My life in Melbourne already complete for 1.5 years so only .5 year left!!!!!!!!!!
Damnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnn

Now I am in Thailand taking a holiday break. First, travelled with my family to Chaingmai and Pai then went to Larn island with my mom. Have a little party with my friends in Bagkok and then end up this year in my house sick like hell and start the first day of this year in the hospital ha ha ha.

Actually it's not that bad ( this is so familiar sentence to me) staying in hospital is super good for you if you SICKKKKKKKKK.

Anyway, I'll try to post this blog everyday with full of shit information as much as I can ha ha ha


แฮ่ ป่วยฮ่ะ ไข้เลือดออก นอนโรงบาลอยู่สามวันสองคืนได้ สนุกจัง ฮือๆๆ
แต่อย่างไรก้อตาม ต่อไปนี้ เดี๊ยนจะพยายามบันทึกทุกอย่างลงที่นี่ทุกวันนะฮ๊า