เรื่องนี้มันสั้นเกินไปเนาะ เลยต้องมีภาคสามเลยว่ะ
ต่อนะฮ๊าหลังจากออกมาจากบ้านเพิ้งได้ ก้อรีบเดินเบิ่งไปต่อคิวเข้าแถวอยู่หน้า ไฮไฟบาร์ สถานที่เล่นคอนเสิร์ตของวันนี้นะฮ๊า ต่อคิวอยู่ประมาณครึ่งชั่วโมง พลางบ่นกะไอ้ฮิโรว่า ไอ้สึกะมันมัวไปฮิปปี้อยู่ที่บ้านแน่ๆ เลย ฮิปปี้ตัวจริง ต้องมาช้าๆ ไม่รีบล่กๆ มาเหมือนพวกเราหรอก (อืม ลืมเล่าไป ไอ้ฮิโร นี่มันราศีเดียวกะเราเลยว่ะ เกิดก่อนเรา สามวัน) สักพักจึงเหนสึกะโผล่มาแบบเท่ๆ อืม อธิบายความเท่มันยังไงดีหว่า มันผมยาวๆ เหมือนทาดาโนบุ อาซาโน่อ่ะ แต่ไม่หล่อเท่า
พี่คนนั้นแน่นอน แต่เรื่องความสกปรกแล้วก้อซกมกนี่ พี่สึกะเค้าของจริงครับ ไม่มีปรุงแต่งยืนต่อคิวกันไป ก้อคุยกันไปเรื่อยๆ ไอ้สึกะมันก้อเล่าให้ฟังว่า แฟนมัน คนอิสราเอล เพิ่งบินไปเมืองไทย ไปเที่ยว มันคิดถึ๊งงงงงง คิดถึงงง เลยอยากให้เราสนมันเขียนภาษาไทยแบบ ฉันรักเธอ ฉันคิดถึงเธอ ไรประมาณนี้ให้หน่อยย
เราก้อได้เล้ยย เขียนให้อย่างเต็มที่และแน่นอน
(ตอนนี้ เริ่มนึกออกแล้ว ว่าเคยเจอไอ้สึกะ ตามถนนเวลาเดินกลับจากโรงเรียนเนี่ยแหละ ที่แบบจำมันได้ ก้อเพราะความเซอร์และซกมกของมันเนี่ยแหละ แบบว่า มันเดินสวีทหวานแหวว อยู่กะแฟนฝรั่งผมเกรียนอยู่อ่ะ ใครเดินก้อต้องเห็นคู่นี้ฟร่ะ โดดเด่นเหลือใจ) รอๆๆๆๆๆๆๆ รอไปสักพัก เค้าก้อเริ่มเปิดให้เข้าไปได้ ไอ้สึกะกะเพื่อนมันอีกคน ทาโร่(มีดีที่เส้น) ดันวิ่งไปซื้อพิซซ่ากิน เลยอดเข้าพร้อมเราเข้ามาถึง ก้อ ต้องรออีกตามเคย มีวงรับเชิญขึ้นเล่นก่อน ก้อคือวง Moutains in the sky วงนี้ จ๊าบมากเลยนะ เราชอบมากเลยอ่ะ เพราะว่ามีเครื่องดนตรีที่เล่นสด ก้อแค่กลองเองอ่ะ นอกนั้น สังเคราะห์หมดเลยคร้าบบบ จ๊าบดีนะเพลงมันอ่ะ มึนๆ มัวๆ เมาๆ ดี ส่วนอีกวงนึงก้อคือ วง Crayon Fields วงนี้ ภาพลักษณ์มาแบบ WEEZER เลยแฮะ หน่อมๆ แน้มๆ หน่อย แต่เพลงน่ารักดี
พอสี่ทุ่มครึ่งได้ เวลาที่เรารอคอยก้อมาถึง คอนีเลียสขึ้นเล่นแว้วๆๆๆๆๆๆๆๆๆก่อนอื่น ต้องขอยอมรับอีกเป็นสิบเป็นร้อยครั้งเลยว่า คอนีเลียส นี่มันอัจฉริยะ จริงๆ ของจริงๆ เลยอ่ะ แบบว่าในแง่ของทั้งเพลงและวิชวลของมันเนี่ย สุดจริงๆ อ่ะ อืมม จริงๆ ถ้าพูดถึงเรื่องเพลงอย่างเดียว อาจจะยังไม่รู้สึกถึงความเท่ของมันมากอ่ะนะ แต่แบบว่า พอได้ฟังเพลงของมันประกอบวิชวลอันสุดแสนมหัศจรรย์ของมันไปด้วยอ่ะ ก้อแบบว่า อ๊าาาาา มึงเก่งเหลือเกินนนนน ให้เกิดใหม่ จะทำได้อย่างมันมั้ยน๊าาาา ไม่ได้เว่อจริงๆ เลยนะ สุดจริงๆ อ่ะ ตัดกลับมา ที่อารมณ์คนข้างเคียงที่ดูอยู่ด้วยกันบ้าง ไอ้สึกะ ก้อนิ่งๆ เงียบๆ ตามอารมณ์ฮิปปี้ของมัน มีขยับแข้งขยับ
ขาอย่างบ้าคลั่งเป็นบางเพลง ส่วนพี่ฮิโรของเรา ขยับอยู่ตลอดเวลาอยู่แล้นส เราก้อเรื่อยๆ อ่ะ แบบว่า มันยังไม่ใช่เพลงที่จะเต้นอย่างบ้าพลังได้ ฮ่าๆๆๆๆ และแล้ว ก้อจบลง เพลงสุดท้าย ผู้ร่วมชะตากรรมกับเราทั้งหลาย ก้อต่างเรียกร้องขอเพลงอีกให้เล่นอีกคุณพี่คอนีเลียสจอมงก ก้อออกมาเล่นอีกเพลงเดียวแล้วก้อไป เชอะ เชอะ เชอะ เชอะ
อืม ว่าแต่ คราวนี้ทั้งวง แต่งตัวคอนเซ็ปต์ เสื้อลายขวางแฮะ น่ารักดี วงนี้ ตัวเล็กๆ ทั้งวงเลยอ่ะ แถมมือกลองเป็นผู้หญิงด้วย น่ารักดีแฮะ
สรุป คอนเสิร์ตแรกของเราคราวนี้ ใน มหานครเมลเบิร์น ก้อจบลงด้วยความประทับใจ และคล้ายจะเป็นไข้ของเดี๊ยนนะฮ๊าาาาาา
ปล. อยากดูคอนเสิร์ตอีกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
พี่คนนั้นแน่นอน แต่เรื่องความสกปรกแล้วก้อซกมกนี่ พี่สึกะเค้าของจริงครับ ไม่มีปรุงแต่งยืนต่อคิวกันไป ก้อคุยกันไปเรื่อยๆ ไอ้สึกะมันก้อเล่าให้ฟังว่า แฟนมัน คนอิสราเอล เพิ่งบินไปเมืองไทย ไปเที่ยว มันคิดถึ๊งงงงงง คิดถึงงง เลยอยากให้เราสนมันเขียนภาษาไทยแบบ ฉันรักเธอ ฉันคิดถึงเธอ ไรประมาณนี้ให้หน่อยย
เราก้อได้เล้ยย เขียนให้อย่างเต็มที่และแน่นอน
(ตอนนี้ เริ่มนึกออกแล้ว ว่าเคยเจอไอ้สึกะ ตามถนนเวลาเดินกลับจากโรงเรียนเนี่ยแหละ ที่แบบจำมันได้ ก้อเพราะความเซอร์และซกมกของมันเนี่ยแหละ แบบว่า มันเดินสวีทหวานแหวว อยู่กะแฟนฝรั่งผมเกรียนอยู่อ่ะ ใครเดินก้อต้องเห็นคู่นี้ฟร่ะ โดดเด่นเหลือใจ) รอๆๆๆๆๆๆๆ รอไปสักพัก เค้าก้อเริ่มเปิดให้เข้าไปได้ ไอ้สึกะกะเพื่อนมันอีกคน ทาโร่(มีดีที่เส้น) ดันวิ่งไปซื้อพิซซ่ากิน เลยอดเข้าพร้อมเราเข้ามาถึง ก้อ ต้องรออีกตามเคย มีวงรับเชิญขึ้นเล่นก่อน ก้อคือวง Moutains in the sky วงนี้ จ๊าบมากเลยนะ เราชอบมากเลยอ่ะ เพราะว่ามีเครื่องดนตรีที่เล่นสด ก้อแค่กลองเองอ่ะ นอกนั้น สังเคราะห์หมดเลยคร้าบบบ จ๊าบดีนะเพลงมันอ่ะ มึนๆ มัวๆ เมาๆ ดี ส่วนอีกวงนึงก้อคือ วง Crayon Fields วงนี้ ภาพลักษณ์มาแบบ WEEZER เลยแฮะ หน่อมๆ แน้มๆ หน่อย แต่เพลงน่ารักดี
พอสี่ทุ่มครึ่งได้ เวลาที่เรารอคอยก้อมาถึง คอนีเลียสขึ้นเล่นแว้วๆๆๆๆๆๆๆๆๆก่อนอื่น ต้องขอยอมรับอีกเป็นสิบเป็นร้อยครั้งเลยว่า คอนีเลียส นี่มันอัจฉริยะ จริงๆ ของจริงๆ เลยอ่ะ แบบว่าในแง่ของทั้งเพลงและวิชวลของมันเนี่ย สุดจริงๆ อ่ะ อืมม จริงๆ ถ้าพูดถึงเรื่องเพลงอย่างเดียว อาจจะยังไม่รู้สึกถึงความเท่ของมันมากอ่ะนะ แต่แบบว่า พอได้ฟังเพลงของมันประกอบวิชวลอันสุดแสนมหัศจรรย์ของมันไปด้วยอ่ะ ก้อแบบว่า อ๊าาาาา มึงเก่งเหลือเกินนนนน ให้เกิดใหม่ จะทำได้อย่างมันมั้ยน๊าาาา ไม่ได้เว่อจริงๆ เลยนะ สุดจริงๆ อ่ะ ตัดกลับมา ที่อารมณ์คนข้างเคียงที่ดูอยู่ด้วยกันบ้าง ไอ้สึกะ ก้อนิ่งๆ เงียบๆ ตามอารมณ์ฮิปปี้ของมัน มีขยับแข้งขยับ
ขาอย่างบ้าคลั่งเป็นบางเพลง ส่วนพี่ฮิโรของเรา ขยับอยู่ตลอดเวลาอยู่แล้นส เราก้อเรื่อยๆ อ่ะ แบบว่า มันยังไม่ใช่เพลงที่จะเต้นอย่างบ้าพลังได้ ฮ่าๆๆๆๆ และแล้ว ก้อจบลง เพลงสุดท้าย ผู้ร่วมชะตากรรมกับเราทั้งหลาย ก้อต่างเรียกร้องขอเพลงอีกให้เล่นอีกคุณพี่คอนีเลียสจอมงก ก้อออกมาเล่นอีกเพลงเดียวแล้วก้อไป เชอะ เชอะ เชอะ เชอะ
อืม ว่าแต่ คราวนี้ทั้งวง แต่งตัวคอนเซ็ปต์ เสื้อลายขวางแฮะ น่ารักดี วงนี้ ตัวเล็กๆ ทั้งวงเลยอ่ะ แถมมือกลองเป็นผู้หญิงด้วย น่ารักดีแฮะ
สรุป คอนเสิร์ตแรกของเราคราวนี้ ใน มหานครเมลเบิร์น ก้อจบลงด้วยความประทับใจ และคล้ายจะเป็นไข้ของเดี๊ยนนะฮ๊าาาาาา
ปล. อยากดูคอนเสิร์ตอีกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
posted by DrawDrewDrawn at 8:05 PM
4 comments
