ปิ๊ ปา ดี ดี ปิ้ววววว

ยู๊ยยยยย กว่าจะหาลู่ทางเข้ามาที่นี่ได้ ยากซะเหลือเกินว้อยยย เกือบถอดทอดถอนถ๊อนนใจไปแล้นสสส งืมๆ ไม่ได้เขียนหลายวันเลย เพราะว่ายุ่งๆด้วย ไม่มีอารมณืเขียนด้วยอ่ะ แต่ ณ วันนี้ มีแล้วนะฮ๊า เพราะว่า เพราะว่า เพราะว่า

ยู๊ววววว ฮู๊วววววววววววววววววว วิฮิวววววววว
หนูสอบได้ที่หนึ่งของห้องแหละก๊าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ดีใจจริงๆเลย น้ำตาจะไหล แบบว่าดีใจวุ้ย ไม่เสียแรงที่เดี๊ยนตั้งใจเรียนนะเนี่ย อืม หรือว่าคนอื่นในห้องเราแม่งไม่เก่งวะ หรือว่าเค้าปล่อยเกรดเรา เพราะเราชอบออเซาะเอาใจประจบประแจงครูวะ ฮ่าๆๆ เพ้อเจ้อแล้นส แต่ว่าตอนนี้รายงานทางบ้านลุงเคน น้าจัญญา พี่ต่ายที่ให้การดูแลเรา ณ ตอนแรกที่เรามาถึงเมลเบิร์นเรียบร้อยแล้ว ลุงเคนรู้คงดีใจมากๆเลยอ่ะ เพราะว่าลุงเคนเป็นคนสอนการบ้านเราเยอะเลย แนะนำนู่นนี่เราเยอะแยะมากๆๆๆๆ ขอบคุณนะค๊าๆๆๆ เดวไว้พรุ่งนี้เอาผลสอบไปโชว์ลุงดีกว่า ฮ่าๆๆ มีความสุข

ช่วงนี้รู้สึก โชคดีๆ จังแฮะ แบบว่า การเรียนก้อดี งานก้อเริ่มมีเข้ามาให้ทำอีกแล้นส งานที่บอกไปคราวที่แล้วน่ะแหละ ดีจังๆ เดวอาทิตย์หน้าก้อเริ่มเรียนตอนเช้าแล้ว อาจจะมีเวลาหางานพิเศษทำเพิ่มมากขึ้นแฮะ ขอให้มีเวลาหยุดสักวันสองวันต่ออาทิตย์เถ้ออออ จะได้แว่บไปทำงานได้
อย่างวันนี้ ก้อเพิ่งไปทำงานมาเต็มๆวันอีกวันนึง ผ่านโปร เรียบร้อยแล้ว เจ้านายโอเคผลงาน บอกว่าไปทำอีกเมื่อไหร่ก้อได้ ถ้าว่างให้รีบมาเรยย เยี่ยมไปเร้ยยยย อืม ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป ชีวิตตูคงอยู่ในช่วงขาขึ้นแล้ว หลังจากดิ่งลงเหว เพราะไอ้บ้านั่นมาประมาณปีนึงได้ โชคดีเจรง เจรง ฮ่าๆๆ จริงๆ มันก้ออยู่ที่ตัวเราเองแหละ ว่าจะเยียวยาตัวเองได้มากขนาดไหน แต่พอมาอยู่ต่างถิ่น เลยมีหลายๆอย่าง ช่วยให้ลืมไปได้เรื่อยๆ เพราะเราเจอสิ่งใหม่ๆ ทุกๆวัน ดีจัง

วันนี้ก้อได้เจอกะ เอมิโกะ เพื่อนยุ่นสุดจ๊าบ ที่ได้รู้จักกันตั้งแต่วันลงทะเบียนเรียนภาษา เจอกันตอนเย็นหลังจากเราทำงานเสร็จ เราเลยได้ทีชวนไปกินร้านอาหารไทยซะเลย ตั้งแต่มานี่ เพิ่งเคยไปนั่งกินร้านไทยเป็นครั้งแรกก้อวันนี้แหละวะ ฮ่าๆๆๆ ร้าน ครัวไทย ที่ฝนทำงานอยู่นั่นเอง ที่อยากไปกินก้อเพราะได้ยินจากฝนมาว่าที่ร้านนี้ทำอาหารอร่อย แล้ว เมน พ้อยท์ ก้อคือว่า ฮ่าๆๆ มีปลาดุกให้กินว้อยยย แบบว่ามานี่แล้วหิวปลาดุกมากๆเลยอ่ะ ปลาดุกย่าง ปลาดุกผผัดเผ็ดไรเงี้ย ปลาดุกทอดอ๊า................. แม่ หนูคิดถึงแม่ อยากกินข้าวฝีมือแม่อ่ะๆๆๆๆๆๆๆๆ วันนี้ ก้อเลยเอาซะเลย สั่งปลาดุกผัดฉ่า รสชาติจ๊าบจริงๆเลย เหมือนกินอยู่เมืองไทยเป๊ะๆ ติดแต่ว่า มันจานเล็กไปหน่อยยยว้อยยย กินไม่พออยาก ฮ่าๆๆ คนตะกละอ่ะ แล้วก้อสั่ง แกงส้มชะอมไข่ ก้ออร่อยยยยยย (เล็กอีกนั่นแหละ) แล้วสุดท้ายก้อเป็นปาปาย่า สลัด หรือว่า ส้มตำไทยนั่นเอง อืม รสชาติดีนะฮะ กินแล้วก้ออยากกินเนื้อย่างต่ออีก ฮ่าๆๆๆๆ แต่สั่งเยอะเกินท่าจะจนนะฮ๊า ไว้รอถูกหวยก่อนจะมากินอีก งืมๆๆๆ อร่อยมากๆๆเลย กินกะเอมิโกะไป ก้อบ่นชมพึมพัมๆกันไปเรื่อยๆ แฟนต้าสติก แฟนต้าสติก ฮ่าๆๆๆ กินเสร็จก้อขอลากลับบ้านเลย เพราะง่วง ฮ่าๆๆๆ ทำงานมาหนัก แปดชั่วโมง เป็นสาวโรงงาน กลับมาเลย มางีบซะหน่อย สองชั่วโมง ถึงตื่น อ๊า มีฟามสุขแฮะ ช่วงนี้

พอดีกว่า เดวรีบไปทำงานอย่างอื่นต่อ ช่วงนี้รู้สึกมีความสุขกะตัวเองมากๆเลย ภูมิใจกะตัวเองหลายๆ อย่าง ว่าไอ้ที่ทำมา นี่มันไม่เสียหลายเลยนะ ไม่เฉพาะแต่เรื่องภาษาอังกฤษอย่างเดียว ยังรวมไปถึงเรื่องเกี่ยวกะศิลปะ ออกแบบที่ตัวเรารักด้วย รู้สึกว่าทำๆไปแล้วเริ่มมีคนเห็นคุณค่าเพิ่มมากขึ้นแล้ว ดีจังเลย

รักทุกคนนะ

ฉันทลี คนดีศรีโรงงาน

แฮ่ม มีฟามสุข ยะฮิ้วววว
วันนี้ได้เงินมา หนึ่งร้อยเหรียญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญ เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
อ่านะฮะ แต่ก้อไม่ได้มาฟรีๆหรอกนะฮ๊า ก้อต้องแลกด้วยแรงกายมานะฮ๊า แบบว่าเมื่อวาน เจต พี่ติวเราตั้งแต่สมัยก่อนเข้ามหาลัย ซึ่งตอนนี้เค้าย้ายมาเรียนที่นี่ได้สองปีแล้ว โทรมาชวนเราไปทำงานวันนึง เพราะว่าวันนี้(วันอังคาร) หยุดพอดี เราก้อตอบตกลงทันที เพราะอยากได้เงิน ฮ่าๆๆๆ งานแบบว่าก้อคือ แปะสติกเก้อขวดน้ำหอมอ่ะ ได้วันละร้อยเหรียญญญญญญ อ๊า...... วิฮิ๊ววว เยอะมากๆๆเยย ถึงแม้จะเริ่มงานตั้งแต่ เก้าโมงเช้า ถึงห้าโมงเย็น วันนี้ก้อไปเลย โรงงานสวรรค์นี้ตั้งอยู่แถว ถนน Napier St. ย่าน Brunswick แหล่งคนศิลป์นั่นเอง

วันนี้ ตื่นสายอีกตะหาก ตั้งใจจะตื่นมาทำข้าวกินก่อน ก้อไม่ทันนะฮ๊า เค้านัดเก้าโมง อิฉันตื่นมาแปดโมงห้านาที รีบล่กๆ แต่งตัว รับประทานซีเรียลแบบเร่งรัดมาก พร้อมหยิบทิมแทมสุดที่รักไปกินสองชิ้นระหว่างทาง วันนี้โชคดีมาก ขอยื้มเครื่องฟังเพลงเอมพีสามของฝนมาฟัง ชีวิตเลยสดใสขึ้นเยอะมากๆ เดินไปทำงานไป ร้องเพลงไป ฮ่าๆๆๆ พอไปถึงโรงงานสวรรค์ ก้อเริ่มเลยนะฮ๊า แบกกล่องทั้งหลาย ขึ้นไปนั่งทำกันชั้นสอง สาวๆและหนุ่มๆ โรงงานสวรรค์ วันนี้มีด้วยกันทั้งหมด เจ็ดคน คนจีนสอง นอกนั้นไทย เราเริ่มกันด้วย การแปะสติกเก้อที่ขวดน้ไหอมแบบจิ๋วๆ น่ะนะฮ๊า ประมาณสิบขวดห้าบาทแถวพาหุรัดน่ะฮ่ะ แต่ว่าสติกเก้อที่มาแปะเนี่ย ได้รับการออกแบบทั้งสี และฟ้อนมาเรียบร้อยแล้วฮ่ะ เราแปะๆๆๆไปได้ ห้าร้อยขวด ภายในเวลาสามชั่วโมง ก้อโดนเปลี่ยนหน้าที่ให้ไป แกะฝาขวดออกจากกระดาษที่ห่ออยู่ อันหลังนี่ เราแกะไปได้ สองพันกว่าๆ ฝา อ๊าๆๆๆๆๆ ทำไปเรื่อยๆ มันก้อเพลินๆดีนะ แบบว่าพอดีเป็นคนชอบทำไรซ้ำๆซากๆอ่ะ เลยยิ่งเหมาะกะเรามากๆ ทำไปได้ครึ่งทางแล้วหิว เลยได้พักไปหาไรกิน แต่หายากหน่อย เพราะว่าวันนี้มันเป้นวันหยุด ร้านปิดเกือบหมดเลย ก้อโชคดีได้กิน แฮมเบอเก้อชิ้นใหญ่มากเลย อิ่มอร่อย มีพลังกลับไปทำงานต่อ กลับมาเราก้อตั้งอกตั้งใจทำงานมากๆๆๆ แต่ขำดีว่า ตอนแรกที่ทำครึ่งเช้า รู้สึกว่า โอ๊วว เวลามันผ่านไปไวแสนไว แต่พอแบบว่าเหลือเวลาอีกชั่วโมงครึ่งได้กลับบ้านนี่แบบว่าเวลาช่างเดินกระดึ๊บเหลือเกิ๊นนนน แต่ก้อทำจนเสร็จจนได้ ได้เงินทันทีเลยด้วย ดีใจมากเล้ยยย อยากมาทำอีกหลายๆวันเลยอ๊า ทำไงดี๊ แต่ติดเรียนอ่ะ เสร็จแล้วจึงเดินกลับบ้าน เพราะว่าไม่อยากเสียเงินค่ารถราง เลยเดินกลับแม่งเลย ไกลหน่อย แต่ว่าสุขใจ เพราะมีเงินนะฮ๊า ยิปปี้ๆๆๆ กะว่าจะเก็บเงินไว้ให้ได้นานที่สุดอ่ะ เพราะเป็นเงินก้อนแรกที่หาได้ที่เมืองนอกเลยนะเนี่ยม

เลยฉลองให้ตัวเอง ด้วยการแวะซื้อกระดูกหมูที่ไชน่าทาวน์มาต้มกินเป็นแกงจืดแสนอร่อย เพราะก่อนหน้านี้ ค่อนข้างแค้น ต้มแกงจืดกะหมูสับทีไร แมร่ง ไม่ได้มีความหวานน้ำต้มกระดูกเอาซะเร้ยยยย

จบ
ปล. ทำไมมันลืมไปหมดเลยวะ ไอ้ที่จะเล่าเนี่ย อืม คราวหน้าต้องดูมู้ดมากว่านี้ซะแล้นส